Sykje

Portret fan dûmny Orlando Bottenbley en syn baptistegemeente De Betheltsjerke yn Drachten. Trije kear sneins sitte der sa'n 2.000 minsken yn de tsjerke dy't gebrûk makket fan moderne techniken en popmuzyk. We sjogge by de (doop)tsjinst, mar ek achter de skermen: fan de parkearwacht oant de technyk en fan it koar oant de bernetsjinst. Bottenbley fertelt wêrom't syn tsjinten safolle mooglik minsken oansprekke. Tal fan leauwigen fertelle wat har sa yn de tsjinsten oansprekt.

Yn it programma folgje we trije minsken fan tritich dy't wurkje en libje mei harren handicap. Nynke van der Kooi is blyn. Se wennet yn Frjentsjer en is ta har spyt wurkleas nei't in kontrakt ôfrûn wie, mar har dagen binne goed fol mei fan alles. Sander Gangabisoensingh hat gjin earmen. Hy wennet op It Hearrenfean en wurket as DTP-er en webdesigner by in reklameburo. Hy docht alles op de kompjûter mei syn fuotten. Cees Roest wennet yn Sigerswâld en is nei in dwerslesy diels ferlamme. Hy wurket by in leanbedriuw. We sjogge de trije haadrolspilers yn har wurk, thús en ûnderweis.

Dramatisearre ferhaal oer it libben en wurk fan Eise Eisinga (1744-1828) en syn planetarium yn Frjentsjer. Eise waard berne yn Dronryp as soan fan in wolkjimmer, hy waard letter sels ek wolkjimmer. Om't er goed leare koe (fral rekkenjen) folge er lessen oan de Frjentsjer Akademy. Nei't in dûmny út Boazum foarsei dat de wrâld yn 1774 fergean soe as gefolch fan in bepaalde stân fan de planeten, betocht Eisinga om in bewegend planetarium te bouwen om sjen te litten dat dat net sa wie. Op it plafond fan de wenkeamer skildere er it hielal en de oerwurken boude er op souder.

Dokumintêre oer allerhanne fasetten fan Frysk ierdewurk, lykas de skiednis, produksje en fersprieding fan dit Fryske kultuerguod. Oan it wurd komme û.o. Pieter Tichelaar, earder direkteur fan it fabryk yn Makkum, Minze van den Akker, eigener fan de grutste kolleksje Frysk ierdewurk en tegelkenner Jan Pluis. Ek yn Harns wienen in soad gleibakkers. Yn 1972 rjochte Henk Oswald it Harnzer tegelfabryk op. Hy fertelt wat by it wurk sjen komt. Yn it Harnzer museum Het Hannemahuis lit konservator Hugo ter Avest diggels út 1614 sjen dy't yn de stêd fûn binne.

Yn de 19de iuw waarden in soad oargels yn Fryslân boud, dy kamen yn de provinsje te stean, mar ek yn oare dielen fan it lân. Oargels ha ûnderhâld nedich en we sjogge by ferskillende aspekten fan dat proses, restauraasje fan pipen en houtwurk en it stimmen. Jan Jongepier is oargelist en hâldt him dwaande mei oargels as monumint. Hy hat noed oer de oargels as de tsjerken slute. We sjogge by ferskate oargels en bedriuwen dy't har dwaande hâlde mei reparaasje. It is dreech om nije minsken te krijen dy't it ambacht leare wolle.